Ta chilijska poetka, dyplomatka i działaczka oświatowa urodziła się 07.04.1889 roku w miejscowości Montegrande w niedostępnych, wysokich Andach. Tak naprawdę nazywała się Lucila de María Godoy Alcayaga.
Pracowała jako nauczycielka już od wieku nastoletniego i kontynuowała to zajęcie przez wiele lat. W jednej ze szkół uczyła literatury rosyjskiej młodego poetę Neftalí Reyesa Basoalto, który wiele lat później, już jako Pablo Neruda, został również nagrodzony literackim Noblem.
Publikowała pod pseudonimem literackim powstałym z połączenia personaliów jej ulubionych twórców - Gabriele D’Annunzio i Frédérica Mistrala.
Jej debiutem poetyckim były słynne "Sonetos de la muerte", czyli "Sonety śmierci", nagrodzone w 1914 roku na konkursie literackim w Santiago de Chile.
Gabriela Mistral należała do ludzi otwartych na różne doświadczenia i kultury, a w związku z pracą w służbie dyplomatycznej dużo podróżowała po Ameryce Łacińskiej i Europie. Angażowała się w sprawy społeczno-polityczne, a także w rozwój systemu edukacyjnego w Ameryce Łacińskiej. Pisała do największych chilijskich gazet. Jej literacka spuścizna obejmuje prozę i poezję, wiele jej utworów przechowuje archiwum Biblioteki Narodowej Chile.
W 1945 roku, jako pierwsza w historii Ameryki Południowej, otrzymała literacką Nagrodę Nobla.
Zmarła 10.01.1957 roku w Nowym Jorku, gdzie pełniła funkcję konsula chilijskiego. Nigdy nie wyszła za mąż.
Komentarze
Prześlij komentarz