Bette Davis nazywano "cesarzową Hollywood". Nie bez powodu. Jej wszechstronny talent i charyzma, w połączeniu z silną osobowością uczyniły z niej legendę. Nie bała się wyzwań, nie lubiła kompromisów, potrafiła walczyć o swoje.
Przyszła na świat 5.04.1908 roku w Lowell w Massachusetts jako Ruth Elizabeth Davis. Jej ojciec - prawnik i absolwent Uniwersytetu Harvarda - opuścił rodzinę w 1916 roku. Panna Davis wśród przyjaciół była znana jako "Betty". Zmieniła pisownię pod wpływem powieści Honoriusza Balzaka "La Cousine Bette".
Jako nastolatka występowała w szkolnych produkcjach. W 1929 roku, w wieku 21 lat, zadebiutowała na scenie i po raz pierwszy wystąpiła na Broadwayu w komedii "Broken Dishes". W 1930 roku udała się do Hollywood na zdjęcia próbne. Wtedy też przeżyła pierwsze upokorzenie. Otóż pracownik wytwórni, który miał ją odebrać ze stacji, kilkakrotnie przechodził koło dziewczyny kompletnie ją ignorując, gdyż według niego, nie było tam żadnej na tyle atrakcyjnej kobiety, by mogła być aktorką. Mimo tego, Davis podpisała kontrakt z Universal Studios, a już rok później otrzymała pierwszą rolę w filmie "Zła siostra". Rok później przeniosła się do Warner Bros. Ruch ten - patrząc z perspektywy czasu - był strzałem w dziesiątkę.
Po przełomowym obrazie, jakim okazał się "Człowiek, który grał boga" Davis nakręciła kolejne 14 filmów w ciągu następnych 3 lat. W 1934 roku Warner Brothers wypożyczyło Bette do RKO Pictures, żeby zagrała w dramacie "W niewoli uczuć", opartym na powieści Williama Somerseta Maughama. Otrzymała za to nominację do Oscara.
W 1935 roku zdobyła swojego pierwszego Oscara za rolę w "Kusicielce". Drugiego za "Jezebel - Dzieje grzesznicy" (1938 rok). Jej dobra passa trwała. Zagrała w m.in.: "Mroczne zwycięstwo", "Prywatne życie Elżbiety i Essexa", "Małe liski", "Człowiek, który przyszedł na obiad", "Trzy kamelie". W 1950 roku stworzyła jedną ze swoich najlepszych kreacji w dramacie "Wszystko o Ewie". Niestety, później nie otrzymywała już tylu interesujących propozycji.
W 1962 roku zagrała razem z Joan Crawford w horrorze "Co się zdarzyło Baby Jane". Panie, które prywatnie nie przepadały za sobą (delikatnie rzecz ujmując), także na planie nie szczędziły sobie złośliwości.
Dwa lata później wystąpiła w innym horrorze pt. "Nie płacz, Charlotto", a następnie w brytyjskiej czarnej komedii "Uroczystość rodzinna" z 1968 roku. W późniejszych latach miała problemy zdrowotne, ale wciąż grywała. Pokazywała się w produkcjach kinowych, telewizyjnych i teatralnych.
Zmarła 6.10.1989 roku w Neuilly-sur-Seine we Francji.
Jak jej życie zawodowe pełne było sukcesów, tak jej życie prywatne już niekoniecznie. Aktorka 4-krotnie wychodziła za mąż. W 1932 roku poślubiła swoją licealną miłość Harmona Oscara Nelsona. Rozwiodła się z nim w 1938 roku, a już 2 lata później wyszła za mąż za biznesmena Arthura Farnswortha, który zmarł w 1943 roku. Trzecim mężem aktorki został William Grant. Był nim w latach 1945-50. Davis miała z nim córkę Barbarę. Mąż numer 4 to Gary Merrill. Niestety to małżeństwo także nie przetrwało próby czasu. Para była razem w latach 1950-60. Wtedy też Bette adoptowała dwoje dzieci.
Swego czasu aktorka powiedziała, że: "Wyszłabym za mąż ponownie, gdybym znalazła mężczyznę, który miałby 15 milionów dolarów, przepisałby połowę na mnie i zagwarantował, że umrze w ciągu roku".
Bette Davis mawiała: "Jeśli wszyscy cię lubią, to pewnie jesteś nijaka".
Komentarze
Prześlij komentarz