Nowy Orlean od zarania dziejów przechodził z rąk do rąk. Jako pierwsi dotarli tu Francuzi w 1699 roku, którzy sprowadzili ze sobą licznych afrykańskich niewolników. Nowo przybyli nie byli jednak przygotowani na trudy - liczne epidemie, bagnista ziemia oraz naturalne katastrofy zniechęciły ich do tego stopnia, że w 1762 roku odstąpili te tereny Hiszpanom.
Hiszpanie także nie radzili sobie z trudnymi warunkami. W 1803 roku sprzedali miasto amerykańskiemu rządowi w ramach słynnej transakcji Louisiana Purchase. Koszt? 15 milionów $.
Nowy Orlean chyba od zawsze miał bardziej europejski charakter niż inne amerykańskie miasta, ale na początku XIX wieku wyraźnie zaznaczyły się tu wpływy karaibskie. Miasto zyskało wówczas przydomek Big Easy.
Nowy Orlean zawdzięcza swoją nazwę właśnie Francuzom, a dokładniej księciu Filipowi Orlańskiemu, sprawującemu władzę w imieniu małoletniego króla Ludwika XV.
Sercem miasta są stare dzielnice ciągnące się wzdłuż Mississippi po obu stronach Canal Street. Najstarsza i zarazem najurokliwsza jest dzielnica francuska. Sieć ulic powstała w 1721 roku i była wzorowana na planie Paryża.
Po dwóch poważnych pożarach, podczas których płomienie strawiły większą część budynków z pierwszego okresu francuskiego, styl hiszpański zmieszał się z kolonialnym stylem francuskim, tworząc tym samym styl kreolski: dwukondygnacyjne domy z ozdobionymi kwiatami żelaznymi balkonami - kutymi przez najzdolniejszych niewolników - nikogo nie pozostawią obojętnym.
Najpiękniejsze budowle kreolskie królują przy Royal Street.
Nowy Orlean żyje przez cały rok, lecz kiedy przychodzi Mardi Gras... zamienia się w jeden wielki, kolorowy karnawał.
Komentarze
Prześlij komentarz