Himalaje są najwyższymi górami na Ziemi - to wie każdy, ale nie każdy wie, że należy do nich aż 96 spośród 109 szczytów świata o wysokości ponad 7300 m. Wprawdzie Andy tworzą dłuższy łańcuch, lecz są niższe.
Łańcuch górski Himalajów, łącznie z górami Karakorum, ma ponad 2500 km² długości i biegnie wzdłuż północnej krawędzie subkontynentu indyjskiego, oddzielając go od reszty Azji. Od strony północno-zachodniej, w najdalej na północ wysuniętej części Pakistanu, wznoszą się góry Karakorum, łańcuchem biegnącym na południowy wschód przez Kaszmir w północnych Indiach. Himalaje zakreślają szeroki łuk ku wchodowi, przechodzą przez górskie królestwa Nepalu i Bhutanu oraz dalej aż do prowincji Arunachal Pradesz w północno-wschodnim Assamie. Na Zachód od Karakorum Himalaje dzielą się na Pamir i Hindukusz, a na wschód od nich ostro skręcają na południe, przechodząc w niższe góry północnej Birmy.
W XIX wieku wydział geodezji rządu indyjskiego wyznaczył metodą triangulacyjną współrzędne szczytu, który wydawał się wyższy niż pozostałe. W 1856 roku ostateczne obliczenia wykazały, że Szczyt XV na granicy tybetańsko-nepalskiej ma 8848 m wysokości i jest najwyższy na Ziemi. Górę nazwano imieniem pułkownika sir George'a Everesta, byłego generalnego geodety Indii.
W okresie międzywojennym główne wysiłki koncentrowały się na podejściu od strony Tybetu, ponieważ Nepal był zamknięty dla wypraw wysokogórskich. To się zmieniło po II wojnie światowej. Rozpoczęło się poznawanie góry od strony południowej. Szczyt został jednak zdobyty dopiero 29.05.1953 roku przez Nowozelandczyka Edmunda Hillary i nepalskiego szerpę Tenzinga Norgay.
Komentarze
Prześlij komentarz